Tight squeeze II

Het enige wat me kon weerhouden van m'n plan was een krachtige wind. 's Middags stond er nog windkracht 4. Veel te veel voor een inspectieronde op open water in een Vortex 1.80 roll up. Maar de weersverwachting was gunstig voor m'n nieuwe project. Tijdens het avondeten nam de wind af en niet veel later ging ik er als een haas vandoor. Eerst nog snel even de kinderen naar bed brengen en daarna volgas naar de waterkant.

Tight squeeze

Nu m'n seizoen over is, ga ik me voorbereiden op volgend jaar. Zo gaat het ieder jaar. Zodra de hengels zijn opgeborgen, laat ik m'n fantasie de vrije loop en denk aan prachtige vissen die zwemmen op wateren waar ik graag wil vissen. Een degelijke voorbereiding in de winter scheelt me een hoop werk in het voorjaar. Vanaf april wil ik voluit knallen. Zodoende is er dan geen tijd om het één en ander te onderzoeken. Banksticks de grond in, hengels erop en rammen. Ik heb m'n zinnen gezet op een water waar ik eerder actief was en heel lekker heb gevist. Het onderste uit de kan zit er nog in, althans dat gevoel heb ik. Zolang ik voor m'n gevoel niet alles uit de kast heb gehaald, kan ik geen afscheid nemen. Er moeten nog enkele verrassingen zwemmen die het deel van het water dat ik bevist heb, niet bezoeken. Zo gaat dat op elk water van dat formaat.

Het vissen tijdens de koudste maanden laat ik graag over aan degenen die zichzelf graag als bikkel bestempelen. Voor mij is de paaitijd aangebroken. Na 8 maanden bijna ieder weekend te hebben gevist, besteed ik de komenede maanden het hele weekend aan vrouw en kinderen. En daar wordt het vrouwtje heel vrolijk van!

M'n hengels genieten momenteel van een welverdiende rust. De hengels zijn super modern afgebouwd en dat bevalt me niet. De reelhouder, een tijd niets en dan een stukje foam dat door het leven moet gaan als grip. Het zal wel zeiken zijn maar ik heb graag ook wat grip met m'n onderarm. Tijd voor een make over. Ik heb besloten ze te verwennen met een hypalon grip, stootringetje en cone die Dick Willemsen van RodVisions vakkundig gaat aanbrengen. Op de Hengelsport & Boten beurs in Utrecht heb ik Dick m'n wensen kenbaar gemaakt voordat hij mij zijn professionele mening op de make over gaf.

Afgelopen dinsdag had ik me voorgenomen om vrijdag met de rubberboot een stek uit te pluizen. Enkele dagen ervoor vertelde ik m'n vriendin dat er nog een boot zou komen omdat in dit geval een gebruikte boot beter tot z'n recht zou komen omdat ik geen plakkers op m'n Vortex 240 wilde hebben. Oh, waar gaan we die opbergen? Tja, daar had ze wel een punt. Ach, dat zien we dan wel weer. De stek zit in m'n kop en zolang ik in oplossingen blijf denken, krijgt de andere boot vast ergens een plek.

Met een electrische pomp en prikstok ga ik na het eten op pad. Het oppompen was een fluitje van een cent want ik hoefde alleen de slang aan te sluiten en los te trekken. Boot het water in, peddels vastmaken en prikstok erin. Daarna ging ik en klom er direct uit. Ja hoor, één van de drijvers lek!! Ik hoor mezelf nog tegen m'n vriendin zeggen dat ik met de boot door een nauwe doorgang moet waaraan het risico hangt dat de boot lek zou raken. Ik ben zo groot dat ik op een paddestoel kan zitten. Een 240 roll up is voor mij net niet handelbaar en daardoor heb ik zeer waarschijnlijk de drijver langs iets scherps gehaald. Lekker nauw, kom je gauw.... weer thuis.

De tight squeeze is nog niet van me af. Ik heb inmiddels een kleinere rubberboot gekocht en zodra het weer het toelaat ga ik terug. Voorlopig kom ik er niet aan toe vanwege verjaardagen en etentjes maar voor oudjaarsdag weet ik wat het bodemverloop is. De basis voor weer een nieuw avontuur is in ieder geval al gelegd.

Adios 2011

Ik kap er mee. Afgelopen weekend toch nog gescoord maar naar de vangst kijkende besefte ik dat dit het laatste visweekend van dit jaar zou worden.

Nou ben ik niet zo'n liefhebber van de uitzetspiegels van tegenwoordig. Ik weet dat het nodig is maar moeten het nou zo vaak snelgroeiers zijn? Waar zijn toch die mooie Galician Warriors gebleven? In de bakermat van de karpervisserij zwemmen er nog genoeg, helaas met uitgescheurde hoekmonden maar wat zijn ze toch mooi voor de rest.

Wat vang ik? Een Villedon spiegel. Ik heb helemaal niks met het 13 in een dozijn type vis. Klapstaartjes, een gevolg van "slechte" voeding, kan ik ook niet meer zien.

Zondag deed ik een dagsessie met aasgoeroe Mitsz op z'n zorgvudig onderhouden winterstek. De laaste keer dat ik een dagsessie deed is alweer 3 jaar geleden. Raar om aan de waterkant te zitten in daglicht. Het weer was saai, de vogels ook. Moedertje natuur deed niets waardoor je het gevoel krijgt dat het zou kunnen gaan gebeuren. Daarvan krijg ik een gevoel van wat doe ik hier. En helaas zat het gevoel er niet naast. Maar het was gezellig en de huisgemaakte kippensoep was heerlijk. Dus toch een geslaagde laatste sessie van het jaar.

Volgend jaar ga ik de boel op z'n kop zetten. Het vertrouwde ga ik laten voor wat het is. Niets zo lekker om te rommelen op onbekend terrein. Van tuinvijver tot het ruime sop, ik ga er vissen en hoop er mooie schubs en spiegels te vangen. Voorwaarde is dat er oude vissen moeten zwemmen.

Omdat het nogal een klus wordt, heb ik besloten 2012 de projectnaam "Hard Op M'n Bek" te geven. Want dat gaat zeker gebeuren. Ik houd er rekening mee dat ik niet meer bijna elke sessie een karper ga vangen. Wennen hoef ik niet want de laatste weken waren niet best. Prutser!!!

Wat het bloggen betreft laat ik hier de draad liggen en pak 'm volgend jaar weer op.

Auf wiedersehn!

Dave

Vaak zit 't mee, soms zit 't tegen. Soms krijgt de overhand en dat zit me niet lekker.

Mijn seizoen zit er bijna op want ik vis van april tot december. Met die wetenschap zou ik graag nog wat schubben door m'n handen laten glijden dit jaar. Maar ze hebben er geen zin in of de stek is niet goed. Zeer waarschijnlijk het laatste tot m'n verbazing. Gelukkig ben ik niet de enige en uit dat feit put ik een klein beetje troost. Het ziet ernaar uit dat ik ergens anders m'n heil moet gaan zoeken. Een tweede nacht vissen kon ik niet opbrengen. Op gecontroleerde wijze verwerk ik m'n verlies. Ik vind blanken echt niet leuk maar het hoort erbij.

Dicht bij huis ligt een fortgracht en daar heb ik afgelopen zondag gevoerd. Daar aangekomen werd ik positief verrast. Tussen takken van een omgevallen boom lagen zes karpers aan de oppervlakte te happen. Daar word ik blij van! Het bestand bestaat niet uit zwaarlijvige vissen maar het is me duidelijk dat ik eigenlijk niet op m'n stek moet blijven hangen.

De komende weekenden heb ik weinig tijd om te vissen dus mocht ik nog wat willen vangen, zou ik het me makkelijk maken om de fortgracht te bevissen. Maar m'n favoriete stek blijft lonken en aankomend weekend is zeer waarschijnlijk de laatste warme van het jaar. Tja, wat ga ik doen? Ik weet het nog niet. Vrijdagavond als ik de sleutel in het contact omdraai besluit ik waar ik ga zitten.

Zondag doe ik m'n eerste dagsessie sinds enkele jaren op een zandafgraving waar ik veel mooie momenten heb meegemaakt. Ik ben uitgenodigd door een bekende om te kijken of z'n winterstek wat oplevert. Aardig niet?

Nog steeds Blankie Boy Dave.