Tight squeeze II

Het enige wat me kon weerhouden van m'n plan was een krachtige wind. 's Middags stond er nog windkracht 4. Veel te veel voor een inspectieronde op open water in een Vortex 1.80 roll up. Maar de weersverwachting was gunstig voor m'n nieuwe project. Tijdens het avondeten nam de wind af en niet veel later ging ik er als een haas vandoor. Eerst nog snel even de kinderen naar bed brengen en daarna volgas naar de waterkant.

Het gaat jammer genoeg vaak mis in onze hobby als je je visserij deelt met anderen. Daarom vis ik het liefst in de duisternis zodat niemand ziet wat ik doe. Alleen op pad gaan heeft ervoor gezorgd dat ik me niet meer druk maak om de teleurstellingen uit het verleden. Sterker nog, ik heb nog nooit zoveel genoten ondanks de zware inspanningen. Een aantal jaren geleden is er bij mij een knop omgegaan. Ik ging off the beaten track. Zonder het respect voor een hele grote groep vissers uit het oog te verliezen, ging ik tegen de stroom in. Het standaard in de auto en/of boot stappen, een paar keer voorvoeren om vervolgens in het zicht te zitten van voorbijgangers en andere vissers stond me tegen. In verhalen over die enkele andere die het net even anders doet dan de rest, herken ik mezelf. Het voorvoeren is al een avontuur op zich en de reis naar de stek zal velen doen afhaken. Dus ik werd compleet verrast toen ik in niemandsland een brommer hoorde aankomen. Ik stond op het punt de boot op te pompen. In plaats daarvan gaf ik de trolly inclusief boot een duw in wat dode planten en probeerde ik mezelf te verstoppen achter een kale tak. Met een bonsend hart in m'n keel stond ik daar een tijdje in het donker. Toen ik er zeker van was dat ik weer alleen was, zat ik in een poep en een scheet op het water.

Doel? Een eiland inspecteren om het één en ander te kunnen neerleggen zodat ik over enkele maanden niet iedere keer m'n complete uitrusting hoef mee te nemen en potentiële stekken onderzoeken.

Na anderhalf uur wist ik genoeg. Het eiland ligt in de buurt van een enorm groot lelieveld. Bijna overal waar ik prikte, voelde ik de dikke wortels van een afgestorven lelieveld die liggen te wachten op hogere temperaturen. Het zou een ideale plek voor karpers kunnen zijn om te overwinteren. Hopelijk heb ik een aantal karpers wakker geschud. Want deze sector met z'n kleine twee meter diepte gaat 'm worden.

Ik weet nu ook dat het eiland niet geschikt is om te overnachten. Zonder de vegetatie voor een deel weg te halen, kan ik er geen brolly kwijt.. En dat betekent een flinke (financiële) tegenvaller want ik had al geïnvesteerd in een set hengels en de 1.80 roll up. M'n 2.40 roll up ging, zoals ik eerder schreef, lek bij m'n vorige poging. Nou ja, misschien dat ze ooit nog van pas komen. Het blijft vissen dus je weet maar nooit.

De beoogde stekken zijn vanaf de kant ook bereikbaar met een voerboot maar het heeft nog even een bittere nasmaak. Ik had me erg verheugd op dat beetje extra avontuur.

Het volgende waar ik over na moet gaan denken is een voerstrategie. Wil ik de stekken gaan aanvoeren? In tijd uitgedrukt zou ik dan ook een Belgisch kanaal kunnen gaan aanvoeren. Of ben ik er zeker genoeg van een holding area te hebben gevonden waar een instant aanpak goed uitpakt?

Voordat ik daadwerkelijk ga vissen, kan ik nog twee maanden het één en ander tegen elkaar afwegen. Een voorkeur heb ik wel want één van de mogelijkheden heb ik nog nooit gedaan. En het onbekende blijft voor mij altijd interessanter.

Hasta luego!